Welkom bij koetje boe

Welkom baby

Vorige week ging natuurlijk helemaal over baby's. Tante haalde de babypoppen uit en we speelden mama. We bekeken en onderzochten de poppen van alle kanten. Eentje verloor er zelfs een arm en een been bij. Tante vertelde een verhaaltje over een kindje dat een broertje kreeg en we zongen van slaap kindje slaap voor onze baby's.

We maakten mooie tekeningen voor de nieuwe baby's.

Alle poppen kregen eten en hun papflesjes en natuurlijk werd er ook mee gewandeld. We leerden dat er wel heel veel werk is aan zo'n kleine baby, ze moeten niet alleen eten, slapen en wandelen, ze moeten ook worden verzorgd. Ze moeten dus in bad. Dat zagen we natuurlijk direct zitten, we gingen onze poppen wassen. Tante vulde een bak met lauw water, deed er een beetje schuim in, we kregen washandjes en we konden er aan beginnen.

Het duurde natuurlijk niet lang of Zaïda dacht dat zij ook wel in dat water wilde en ze kroop er dan ook in.

Leah zag het en wilde dan natuurlijk ook.

Nadat onze bengels waren afgedroogd en droge kleertjes aanhadden werden ook de poppen afgedroogd en kregen kleertjes aan.

Ook de pop met de kapotte arm werd afgedroogd en Zaïda moest eens proeven om te zien of het wel een arm of een kippebout was.

De poppen kregen hun kleertjes aan en onze zieke pop werd extra goed behandeld, hij kreeg er een verband bij.

Amy en Sien die er die dag niet bij waren wilden natuurlijk ook wel met water spelen, dus deden we het nog maar eens, maar net iets anders, in plaats van poppen wasten we echte baby's. Hanne, Chloë en sien mochten om de beurt in het water en de grote mochten hen wassen . Iedereen genoot er natuurlijk van.

Na al die waterpret waren natuurlijk niet alleen onze baby's nat ook onze grote moesten drogen en dat deden ze als spookjes.

Foto's dit ben ik

Hier volgen de rest van de foto's van de vorige week.

Tijdens het thema dit ben ik keken we niet alleen naar ons zelf maar ook naar onze vriendjes. Vinden jullie niet dat we superlief zijn voor elkaar?

Lenig, dat zijn we hier ook hoor! Als Chloë haar voetje in haar mond steekt, toont Zaïda direct dat zij dat ook kan.

Amy vindt dat we ook mooie haartjes moeten hebben en wil dus Zaïda en Leah mooi maken, die twee zijn er niet zo zeker van.

Wat vinden jullie van onze spookjes, lekker droog worden in de handdoek, zien ze er niet schattig uit?

Katje krijgt een broertje

Wat een spannende maandag was het!

Catalina kwam bij ons spelen terwijl mama en papa in het ziekenhuis waren. Het was wachten tot na 17 uur om te horen dat eindelijk Katje's broer er was. Hij kreeg de naam Jason, weegt 3 kg en 900 gr en meet 53 centimeter, een flinke jongen dus.

Proficiat aan mama en papa.

Alsof dat niet genoeg was koos ook het zusje van Caïn dezelfde dag om geboren te worden, zij kreeg de naam Faye.

Nogmaals proficiat aan mama en papa.

Dat wordt hier bij koetje boe straks een drukke verjaardag want natuurlijk is mijn dochter Lisa ook op die dag jarig, dat wordt hier dus een echte feestdag.

Haar verjaardag verliep iets minder leuk dit jaar. Eerst was er al het feit dat haar zus thuis was door een vrije schooldag en ook Zita, Anh-Minh, Minh-Chau en Rajina geen school hadden en dus ook hier kwamen spelen terwijl Lisa zelf jammer genoeg wel naar school moest, dan viel ze ook nog eens op school met een gebroken pols als gevolg. Dat wordt dus enkele weken gips en dan nog haar rechter pols ook.

Het was mooi weer, we hadden het gezelschap van de grote kindjes dus gingen we natuurlijk buiten spelen. Er wordt gespeeld met de fietsjes, de wipjes, en het huisje is ook weer heel geliefd.

Minh-chau die nu ook naar school gaat, en in de vakanties nu ook meekomt naar hier deed direct goed mee, het was alsof ze het hier al helemaal gewoon was. Vooral met Zita klikte het heel goed.

Sientje die terug was van een zalige vakantie toonde dat ze ook al groot wordt en ook al graag meespeelt met de grote. Vooral het huisje was haar favoriet, ze was er steeds opnieuw in te vinden.

Catalina is supertrots dat ze grote zus wordt en als je vraagt naar Jason straalt ze , al is het allemaal nogal verwarrend hoor, die kleine baby,  en mama die in het ziekenhuis ligt zonder die enorm dikke buik, het is allemaal nogal ingewikkeld.

Ze trekt er zich niets meer van aan en gaat op de trampoline spelen, dat is nu eenmaal haar favoriete speeltuig. Natuurlijk springen ook de andere met veel plezier.

Om vier uur is het dan tijd om de lekkere aardbeientaart die Lisa zo lekker vind op te eten. Natuurlijk moet er eerst worden gezongen en mag Lisa haar elf kaarsjes uitblazen. Alhoewel ze echt pijn heeft aan haar arm blaast ze ze allemaal uit en eet ze met veel smaak haar stuk taart.

Tot volgende keer

Mooi zomerweer

We doen verder met het thema dit ben ik deze week. Maar daar het plots supermooie zomerweer spelen we natuurlijk veel buiten en profiteren we ervan om lange wandelingen te maken.

Zo doen we elke dag een andere wandeling en bezoeken de verschillende speelpleintjes.

Dat draaiding is nogal een beetje moeilijk, hoe raak ik daar nu op en voor wat dienen die sturen, hoe moeten we dat nu weer gaan doen? Natuurlijk, tante Ann zal ons moeten duwen.

De wipjes en de glijbaan vonden we natuurlijk ook leuk en zomaar wat rondlopen kan ook wel eens geestig zijn. Het speelpleintje van het park is tot nu toe onze favoriet, natuurlijk na het groot van de gavers. We gingen ook al naar dat bij de giro en de zeescouts en dat bij de bibliotheek maar die zijn allemaal nogal klein. Hanne en Chloë zaten natuurlijk ook op de wipjes maar omdat ik alleen was en ze dus moest vasthouden zijn er natuurlijk geen foto's van, ze genoten er wel van, ze krijgen er geen genoeg van om samen op stap te gaan, als ze het busje zien klaarstaan beginnen ze al te lachen.

In de voormiddag werkten we ook aan ons knutselwerkje, we mochten schilderen.

Deze keer mochten ze verven met de handjes, het ene kindje deed het met een vingertje, het andere met het hele handje, ze hadden er allemaal plezier in. Wat het wordt zie je morgen, de kunstwerken zijn nog niet af, er moet nog geplakt worden.

We gingen ook samen het bos in om denneappeltjes, eikels en vooral noten te rapen.

Leah verzamelt haar schatten in een mandje, Zaïda kiest voor haar handtas, het is dan ook zo'n mooie rode.

Wat we in de zomervakantie bijn niet konden doen, kunnen we nu wel , met water spelen, het is echt wel genieten hoor deze week.Tot morgen.

Vrijdag 24 september

De herfst is begonnen, dus krijgen we zomerweer. Zo gaat dat nu eenmaal in Belgïe, zo zijn we het hier gewoon.

Dus profiteerden we ervan om nog eens buiten te kunnen spelen. We reden op de fietsjes en speelden in het huisje.

Leah, die intussen kan stappen vond het superleuk om buiten te spelen, zo stappen in het gras is toch weer helemaal anders, je moet wel goed opletten hoor of je valt.

Hanneke die nu begint te kruipen vond het ook wel leuk buiten op de terras, ze blijft echt niet meer zitten op de mat, er is elders zo veel te zien, dus begint ze meer en meer op ontdekking te gaan.

Zaïda reed natuurlijk weer enthousiast rond op de fietsjes en verstopte zich in het huisje. Verstoppen is voor het moment de favoriet van Zaïda, en ik moet haar dan zoeken. Als ik dan doe alsof ik haar niet vind dan vind ze dat super.

Om 11 uur kwam Catalina ook toe, het is altijd wel spannend hoor, want Catalina krijgt staks een broertje en je weet maar nooit wanneer hij komt. Mama is er intussen wel helemaal klaar voor, haar buik kan niet meer ronder.

Zo, nu toon ik weer wat foto's van de afgelopen tijd, geniet ervan.

We beginnen met enkele van onze favoriete verstopplekjes, hier vind tante ons nooit, hihi. 

Natuurlijk werd er ook weer geknutseld, geschilderd en getekend.

Morgen volgen er nog foto's over onze uitstap naar de Gavers, tot dan.

Donderdag 22 september

Deze week zijn we bezig met het leren kennen van ons zelf. Hoe zien we eruit , hoe noemen we allemaal enz..

Tante zong het liedje van rikketikketik, wie ben ik, is er iemand die hier weet hoe ik heet?

Dan nam ze een kindje vast en noemde de naam.

Om de paar keer deed ik alsof ik de naam niet meer wist en moesten de kindjes helpen. Of ik zei allerlei namen en vroeg dan of dat juist was.

Amy, Catalina, Zaïda, Leah en Lars deden enthousiast mee, maar wat is dat soms moeilijk die namen. Vooral als ik vraag wie ze zelf zijn vinden ze dat heel moeilijk, andere kindjes benoemen is schijnbaar toch een stuk eenvoudiger.

Hanneke en Chloë zijn natuurlijk nog veel te klein om echt mee te doen, maar ze vonden het toch leuk om te kijken en te luisteren, vooral als tante dan hun naam vroeg en ze daarbij in de lucht zwierde.

We oefenden ook waar onze neus, onze oren, ogen en mond waren. Ogen en oren zijn wel verwarrend hoor, dat lijkt toch wel erg goed op elkaar. daarna waren onze handjes, beentjes, voetjes, buik, hoofdje enz.. aan de beurt. We moesten onze handjes in de lucht steken, we moesten stampen met onze voetjes, en tante kriebelde aan onze buik, dan moesten we natuurlijk hard lachen, tante zat plots achter ons aan om ons te pakken en te kriebelen terwijl ze zei, ik zal je buik pakken, ik zal hem opeten. Dan begonnen ze allemaal te gillen en liepen hard weg om dan zo snel mogelijk dicht bij mij te komen en gepakt te zijn. Want natuurlijk wilden ze allemaal gekriebeld worden.

We mochten ons eigen bewonderen in een spiegel, hoe zien we eruit als we rare gezichten trekken, als we onze mondjes open doen, onze tong uitsteken, we waren er een heel tijdje mee bezig, want wat kun je met dat gezichtje toch veel doen.

Tante vertelde er dan ook nog een gedichtje bij.

Dit zijn mijn wangetjes

en dit is mijn kin

dit is mijn mondje

met tandjes erin

dit zijn mijn oren

mijn ogen, mijn haar

nu nog mijn neusje

en dan zijn we klaar

Terwijl tante het versje vertelde wezen we alles aan.

Omdat het al zo lang geleden was en we teveel hebben gedaan om alles te vertellen toon ik jullie nu nog foto's van de afgelopen tijd.

Alhoewel we zeer weinig warm weer hadden werd er natuurlijk weer veel buiten gespeeld, met of zonder water.

Natuurlijk gingen we ook weer veel wandelen met onze kiddybus, zomaar wat in de straten, naar de markt en natuurlijk naar de gavers.

Zo, dat was het voor vandaag, morgen volgen dan weer een deel foto's.

Tot dan.

Maandag 12 september

Hier zijn we weer. We zijn lang weggeweest maar we zijn terug.

Het verlof ligt intussen weeral achter ons. We genoten van de warme zon in Egypte in plaats van het slechte weer hier in Belgïe.

Al onze grote kindjes zijn weer naar school vertrokken .

De ene al wat gelukkiger dan de andere, voor sommigen, vooral voor mijn eigen dochters mocht de vakantie gerust nog wat langer duren.

Hier in koetje boe zijn we wel blij, nu zijn we gezellig weer met ons groepje samen.

Sedert mijn laatste bericht zijn hier wel enkele andere kindjes gestart.

Ons clubje bestaat nu uit Leah, Catalina, Lars, Amy, Zaïda, Sien, Hanne en onze kleinste Chloë.

Je ziet het bijna allemaal meisjes. Lars, onze stoere gast heeft het dan ook druk hoor met al die meisjes, amai, ze zitten allemaal achter hem aan.

Gelukkig krijgt hij vanaf januari versterking van Levi, lana's broertje. Later in het jaar komt daar dan ook nog de broer van Catalina bij.